Humiltà van Faenza

Na negen jaren huwelijk besloten zij en haar man Hugolotto zich elk terug te trekken in een klooster en hun verdere leven in dienst aan de Heer te wijden. Zij trad in bij de benedictinessen van haar woonplaats. Als kloosternaam nam zij aan Humiltà (= 'Nederigheid'). Na enige jaren werd zij abdis. Later werd zij naar Florence geroepen om het klooster leiding te geven.

Van haar wordt verteld dat ze een aantal wonderen zou hebben bewerkstelligd. Eens liep een van de zusters uit haar klooster een bloedneus op. De stroom was niet te stuiten en de zusters begonnen al te vrezen dat de patiënt ten dode was opgeschreven. Maar moeder Humiltà raakte de neus aan en onmiddellijk hield de vloeiing op. Ze genas allerlei andere ziekten, deed midden in de winter sneeuw smelten en wekte een gestorven kind weer ten leven.

Zijzelf moet gestorven zijn op zowat negentigjarige leeftijd. Na haar dood werd zij bijgezet in de kloosterkerk van Florence. Ook op haar graf zouden vele genezingen plaats hebben gevonden.