Melangell van Wales

Zij zou een dochter geweest zijn van Iers stamhoofd. Zij vluchtte naar Wales om te ontkomen aan het huwelijk dat haar vader voor had gearrangeerd. Zij vestigde zich als kluizenares in de heuvels van Pennant ten oosten van de plaats Oswestry, Noord-Wales.

Haar kluis was gelegen in het jachtgebied van het plaatselijke stamhoofd, koning Brochwell van Powys.  Op  een dag zaten zijn honden achter een haas aan. Het dier vluchtte naar Melangell en verborg zich in de plooien van haar gewaad. De honden weken jankend terug ondanks de aansporingen van hun meester: ‘Grijp haar! Grijp haar!’

Brochwell was niet weinig verbaasd daar een jonge vrouw aan te treffen. Op zijn vraag hoe lang zij daar al in de eenzaamheid leefde, antwoordde zij: ‘Ik heb de afgelopen vijftien jaar geen levende ziel gezien.’ De man was diep onder de indruk en schonk haar het land. Zo begon zij een gemeenschap van zusters. Later is er zelfs sprake van een dubbelklooster voor zowel mannen als vrouwen in gescheiden leefgemeenschappen. Ook kreeg zij asielrecht: misdadigers die bij haar hun toevlucht zouden nemen, zouden niet vervolgd worden zolang zij bij haar verbleven.

Tot op de dag van vandaag is de plek erg afgelegen en moeilijk te bereiken. Naar het schijnt was dit al een heilige plaats sinds zo’n duizend jaar vóór Christus. De kerk die er nu staat, zou de opvolger zijn van de oorspronkelijke kerk die op haar graf was gebouwd. In de apsis bevindt zich haar graf dat de vorm heeft van een meer dan manshoog monument op zuiltjes.
Op enige afstand ten zuiden van de kerk bevindt zich Melangells bed, een uitholling in de rotsgrond.