Conon Iconium en Konon

Na de dood van zijn vrouw vroeg men Conon priester te worden,. Hij achtte zich zulk een verheven ambt niet waardig. Hij bood echter zijn getalenteerde zoon aan. Deze ontving de wijding van lector (voorlezer), en naar het schijnt zelfs die van diaken . Dat lijkt onwaarschijnlijk gezien zijn jeugdige leeftijd; maar wellicht was hij ouder dan twaalf.

Vader en zoon behoorden tot de eerste slachtoffers, toen opperbevelhebber Domitianus in 275 naar Iconium kwam om de edicten die keizer Aurelianus (270-275) tegen de christenen had uitgevaardigd, met strenge hand door te voeren. Zij werden veroordeeld tot gruwelijke folteringen. Zo werden beiden naast elkaar op een gloeiend rooster gelegd en vervolgens op gloeiende kolen die met olie op temperatuur werden gehouden. Maar de twee doorstonden dit alles met bewonderenswaardige moed en standvastigheid. Voordat hij hen definitief liet ombrengen gaf hij bevel hun de handen en voeten af te zagen.

Hun relieken worden in ere gehouden in de Italiaanse plaats Acerra, niet ver van Napels.
Vader Adriaan geeft hun verhaal op 29 mei. Daar wordt de 12-jarige zoon niet met name genoemd. Maar op 6 maart wordt in de Oosterse Kerk hun gedachtenis ook gevierd. Daar heten zij Konon en Konon.