Helga van Bregenz

Zij stamde uit een adellijke familie te Bregenz. Het moet ongeveer tussen 1070 en 1080 geweest zijn, dat zij met haar broers Merbot (of Marbod) en Diedo de eenzaamheid van het toen nog geheel onontgonnen Bregenzer Woud introk om het leven van kluizenares te gaan leiden. Volgens de overlevering namen ze afscheid van elkaar op de Lorena. Volgens de legende nam Hilta vandaar een kruik water mee. Diedo begaf zich naar Andelsbuch, waar hij na een heilig leven in 1083 stierf. Merbot vestigde zich in Alberschwende, waarhij na een wonderbaarlijke genezing van een kind door booswichten om het leven werd gebracht († 1120).

Hilta goot het meegenomen water uit op de plaats waar zij zich voorgoed vestigde, nabij Schwarzenberg, Oostenrijk. Op die plek zou een geneeskrachtige bron zijn ontsprongen. Op het moment van haar dood begonnen alle klokken uit de omgeving spontaan te luiden. Op haar graf is de kerk van Schwarzenberg gebouwd. Zij rust onder het rechter zij-altaar.

Nog altijd komen bedevaartgangers haar opzoeken en vragen haar voorspraak bij oogziekten.