Felix van Vicenza met Fortunatus, Largus en Dionysius

Felix en Fortunatus waren broers, afkomstig uit Vicenza. Volgens een plaatselijke overlevering waren zij soldaten. Tijdens de christenvervolgingen onder keizer Diocletianus (285-305) werden zij gearresteerd en voorgeleid. Bij de ondervraging door de stadhouder gaf Felix hun beider naam, voegde eraan toe, dat zij inderdaad christen waren en dat zij nog liever met wilde beesten wilden leven dan temidden van afgodendienaars. Dat kwam hun op stoklagen te staan. Toen zij standvastig bleken en hun overtuiging niet prijs wensten te geven, onderwierp men de twee aan allerlei folteringen; zo werden ze op de pijnbank gelegd en kregen ze olie over hun buik uitgegoten. Uiteindelijk stierven zij in Aquilea omwille van Christus de marteldood door onthoofding.

In hun geboorteplaats hebben zij nog altijd een grafmonument in de aan hen toegewijde kerk Santi Felice e Fortunato. Een gedeelte van hun relieken rust in het havenplaatsje Chioggia nabij Venetië.

Felix is patroon van de cisterciënzer abdij Abdinghof bij Paderborn; vroeger ook van Vicenza.