Maximus van Mainz

Hij wordt genoemd als opvolger van Aureus die tijdens de inval van de Hunnen in 406 de marteldood stierf (feest 16 juni). Van hem wordt verteld dat hij de verstrooide christenen weer bijeen bracht en hen behoedde voor de ketterij van het arianisme .

Herhaaldelijk moest hij onderduiken, omdat de arianen hem het leven zuur maakten. Dan preekte hij in bossen of op andere verborgen plaatsen. Als medewerkers worden genoemd Sidonius, Achatius en Clemens. Hij werd opgevolgd door Sidonius († 6e eeuw; feest 27 juni) die de verwoeste kerken weer zou opbouwen en zorg zou dragen voor de armen.

Maximus werd begraven in de St-Hilariuskerk vlak naast zijn priester-medewerker Crescentius († 5e eeuw; feest 27 juni). In 935 werd hun stoffelijk overschot overgebracht naar de St-Albanuskerk. Maximus’ relieken bevinden zich tegenwoordig in Halle.