Samson de Gastvrije

Onder: Overweging door Samson

Volgens de overlevering was Samson afkomstig uit Rome. Zijn ouders waren hoogstaande mensen. Hij kreeg zijn opleiding in zijn geboortestad en legde zich vooral toe op de medicijnenstudie. Bij de behandeling van zijn patiënten had hij evenveel aandacht voor hun lichamelijke als voor hun geestelijke gezondheid: hij diende hen ook de medicijn van het christelijk geloof toe.

Op een goed moment verhuisde hij naar Constantinopel. Daar vestigde hij zich in een bescheiden woning, vanwaaruit hij zieken verzorgde en hulpbehoevenden bijstond in hun nood. Dit alles kwam ook de patriarch ter ore.

Was dat al Epifanius, de eerste patriarch die ons bekend is (520-535)?

Hij nodigde hem uit voor de priesterwijding zodat hij de mensen door middel van de sacramenten en de genademiddelen van de kerk nog betere medicijn zou kunnen toedienen.

Uit eigen middelen stichtte hij een gasthuis in de buurt van de Hagia Sofiakerk. Daar verzorgde hij zieken en hulpbehoevenden zonder er ook maar enige vergoeding voor terug te vragen. Integendeel, alwat hij had, gaf hij aan de armen en stak hij in de verzorging van zijn mensen.

Over de stichting van de gasthuis bestaat er een legende.

Samson was reeds op jaren, toen de keizer, Justinianus I, ernstig ziek werd. Zijn lijfartsen hadden hem zelfs al opgegeven. De keizer bleef niets anders over dan zijn gebed en godsvertrouwen. In een nachtelijk visioen deelde God hem mee, dat Samson hem kon beter maken. De oude man kwam en hoefde slechts de vinger op de zere plek te leggen, of de keizer was weer kerngezond. Justinianus wilde hem overladen met geschenken, maar Samson antwoordde:

"Beste keizer, ooit had ik zelf goud en zilver in overvloed, maar ik heb alles weggedaan omwille van Christus, in de hoop daarmee het eeuwig leven te verwerven."

Toen de keizer bleef aandringen, suggereerde Samson hem van dat geld een gasthuis te bouwen voor de opvang van armen en zieken. Daar was de man Gods voor zijn mensen als een vader voor zijn kinderen.

Na zijn dood werd hij bijgezet in de kerk van de heilige martelaar Mocius († 4e eeuw; feest 3 juli). Hij zou herhaaldelijk in dromen en visioenen zijn verschenen van gelovigen die zijn voorspraak inriepen.

In de Griekse kerk wordt hij vereerd als 'Anarguros': 'Onbaatzuchtige Arts'.