Erentrud van Nonnberg

Zij was een nicht van de heilige bisschop Rupert van Salzburg († ca 718; feest 27 maart). Toen hij nog bisschop van Worms was, had zij in zijn nabijheid het leven van een godgewijde maagd aangenomen.

Rupert beijverde zich om overal de christelijke godsdienst onder de mensen te brengen. Zo zwierf hij rond in de omgeving van Regensburg en langs de Donau. Hij herbouwde de vernielde stad Iuvavum, die hij Salzburg noemde. Hij maakte er een steunpunt van van christelijke cultuur door er het Sint-Petrusklooster te stichten met kerk en school.

Nu vroeg Rupert zijn nicht om vanuit Worms hem te komen helpen bij de verbreiding van het christelijk geloof. Hij had een vrouwenklooster nodig als steunpunt en haard van christelijke uitstraling. Zo voegde zij zich rond 696 bij hem. Omstreeks 700 stichtten zij klooster Nonnberg ('zusterberg'); daarmee werd het de oudste benedictinessenabdij op Duitstalig grondgebied. Erentrud werd er de eerste abdis. Bij haar dood was zij ongeveer 55 jaar oud.

Het is goed te bedenken dat Erentrud natuurlijk geen kant en klare gebouwen aantrof om in te gaan wonen; hooguit wat hutjes en het begin van een bouwterrein. Pas tweehonderd jaar later zou het klooster voltooid zijn; toen pas namen de zusters officieel de regel van Sint Benedictus aan.

In het klooster bevinden zich nog Erentruds - lege - sarcofaag. Haar relieken worden bewaard in een bustereliekhouder uit 1318 en een zilveren schrijn uit 1624.

Zij wordt afgebeeld als abdis met kerkmodel; met vlammend hart en kruis.

Haar voorspraak werd ingeroepen tegen vallende ziekte.