Ladislas I van Hongarije

Hij moet rond 1040 geboren zijn in Polen, waar zijn vader, koning Béla I op dat moment in ballingschap doorbracht. Rond 1077 werd hij door het Hongaarse volk tot koning uitgeroepen. Meteen na zijn aantreden herstelde hij de wetten die door de Stefanus waren ingevoerd, maar opzij geschoven door de machthebbers daarna. In zijn persoonlijk gedrag liet hij zich leiden door het evangelie. Zelf leefde hij sober, maar betoonde zich gulhartig voor armen en hulpbehoevenden.

Hij voegde Dalmatië en Kroatië aan zijn rijk toe. Hij was een uitstekend vorst, zowel in politiek als in kerkelijk opzicht. Vandaar dat hij tot op de dag van vandaag in Hongarije wordt vereerd als een nationale held. Hij bevocht Polen, Russen, Tataren en Koemanen en stichtte in 1090 het bisdom Zagreb. Tijdens de investituurstrijd stond hij aan de kant van de paus tegenover Hendrik IV. Mede door zijn inzet werden in 1083 koning Stefanus I († 1038; feest 16 augustus), diens zoon prins Emmerik (of Imre: † 1031; feest 4 november) en bisschop Gerardus van Hongarije(† 1026; feest 24 september) heilig verklaard doordat hun relieken plechtig werden verheven tot de eer der altaren. Ladislaus overleed op 29 juli 1095 in de buurt van Nitra in Slowakije. Op dat moment maakte hij zich op voor de eerste kruistocht naar Palestina.

Relieken van hem bevinden zich in de door hem gebouwde Mariakerk in Oradea (Noordwest-Roemenië), alsook in Zagreb en Dubrovnik.

Hij werd heilig verklaard in 1192. Ook zijn dochter Xenia van Byzantium wordt als heilige vereerd.

Hij wordt afgebeeld met een Hongaars vaandel; met rozenkrans en sabel in dezelfde hand; met een kerk in de hand (hij stichtte veel kerken en met name de kathedraal van Oradea, waar hij werd begraven); terwijl hij met zijn lans uit de rots een bron doet ontspringen om zijn troepen te drinken te geven voor ze de legers achtervolgden, die zijn rijk waren binnengevallen; met keizerlijke bol (hij weigerde het keizerrijk dat Duitse prinsen hem aanboden).

Hoewel zijn sterfdag valt op 29 juli, plaatst het recente Romeinse Martelarenboek zijn feestdag op 30 juni.