Ireneus van Chiusi met Mustiola

Volgens een oude legende was Ireneus diaken ; Mustiola was een vrouwe, die getrouwd was met iemand uit de familie van keizer Claudius II († 270). Onder diens opvolger Aurelianus († 275) werden zij in de Toscaanse stad Chiusi aangegeven als christenen: hun werd met name verweten, dat zij medechristenen in de gevangenis hadden opgezocht, gesterkt en getroost, en martelaren een eerbiedige begrafenis hadden gegeven.

De rechter, Turcius, probeerde hen op allerlei manieren van hun overtuiging af te brengen. Toen niets hielp, ging hij over tot de afeschuwelijkste folteringen. Uiteindelijk zijn de twee daaraan bezweken.

Ireneus' relieken bevinden zich in de dom van Chiusi; hij is een van de stadspatroons.

Mustiola's relieken bevinden zich in de Santa Mustiola buiten de Muren. Ze werden in 1464 en 1474 opgegraven. In 1784 bracht men ze over naar de plaatselijke kathedraal. Zij is patrones van de steden Chiusi, Arezzo, Siena, Pistoia, Perugia en Pesaro op grond van de overwinning in de oorlog van 1327, die aan haar voorspraak te danken zou zijn.

Zij wordt afgebeeld met een ring aan een kettinkje of tussen twee vingers: het zou hier gaan om Maria's verlovingsring, die in 949 door een plaatselijke juwelier van een pelgrimsreis naar het Heilig Land was meegebracht. Tot 1473 verbleef de ring in Chiusi tot zij verdween. De plaatselijke bevolking beschuldigde de inwoners van Perugia ervan de kostbare relikwie gestolen te hebben.