Anatolius van Laodicea

Hij was afkomstig uit de Egyptische stad Alexandrië, waar hij aan het hoofd stond van de Aristotelische filosofenschool. Reeds op jeugdige leeftijd was hij beroemd vanwege zijn veelomvattende kennis: hij was thuis in de filosofie, de wiskunde, aardrijkskunde, natuurwetenschappen, retorica, en sterrenkunde. Daarnaast leidde hij een uiterst deugdzaam leven, zodat hij allerlei openbare functies kreeg te vervullen. Zo wist hij tijdens de belegering van de stad door de Romeinen in het jaar 263 een vrijgeleide te bewerkstelligen voor alle burgers die niet actief deelnamen aan de oorlog. Daarmee redde hij veel vrouwen, kinderen en bejaarden van de uithongering of de dood door oorlogsgeweld.

Niet lang daarna werd hij door bisschop Theotecnus van Cesarea in Palestina gekozen tot zijn hulpbisschop met recht van opvolging. In 269 maakte hij op weg naar een bisschoppenvergadering in de Syrische hoofdstad Antiochië een stop in de plaats Laodicea. Daar was de bisschop juist gestorven. De inwoners zagen in hem de ideale opvolger en hielden hem met geweld bij zich. Volgens Hiëronymus († 420; feest 30 september) is hij daar bisschop geweest van 276 tot 283; modern geschiedkundig onderzoek meent dat zijn ambtsperiode loopt van 269 tot 282. Hij stierf vlak voordat de beruchte christenvervolgingen uitbraken onder keizer Diocletianus.

Hij schreef een aantal theologische verhandelingen. Met hem wordt tegelijk herdacht zijn opvolger Eusebius.

'A la Saint-Anatole
Confiture à la casserole.' ^282b:50
[Met Sint Anatoliusdag
de jam wel in de stoofpot mag]

'Si Saint-Anatole est ensoleillée,
La moisson emplira les greniers.' ^282b:50
[Schijnt met Anatool de zon veel uren:
een grote oogst vult dan uw schuren]

'Soleil au jour Saint-Anatole
pour la moisson joue un grand rôle.' ^282:50
[Staat de zon met Anatool op z'n hoogst;
dan is dat opperbest voor de oogst]