Bertha van Kent

Zij was een Frankische prinses, afkomstig uit Tours. Toen zij huwde met de toen nog heidense koning Ethelbert van Kent († 616; feest 24 februari), bedong zij dat zij haar eigen godsdienst mocht behouden en haar geestelijk leidsman mocht meenemen. Dat was Paulinus, de latere bisschop van York († 644; feest 10 oktober). Dat alles werd haar toegestaan, zodat ze even ten zuiden van Canterbury een kerkje liet bouwen dat zij toewijdde aan de patroon van haar geboortegrond: Sint Martinus van Tours .

Volgens Beda stond het kerkje er zelfs al ten tijde van de Romeinse overheersing. Dat lijkt bevestigd te worden door Romeinse bouwresten in de muren van het kerkje. Hoe dan ook, dit kerkje werd brandpunt van de eerste christenverkondiging in Kent.

Het is niet duidelijk of zij als heilige werd vereerd. Zij staat te boek als weduwe en abdis. Waarschijnlijk wordt zij daar verward met Bertha van Blangy († 723; feest 4 juli).