Aquila van Pontus met Priscilla

Aquila en Priscilla waren afkomstig uit de stad Pontus aan de Zwarte Zee. Zij vormden een Joods echtpaar dat aanvankelijk in Rome de kost verdiende als tentenmakers. Toen keizer Claudius (41-54) alle joden uit de stad verdreef, trokken zij naar de Griekse havenstad Korinte. Tijdens zijn verblijf in die stad gebruikte de apostel Paulus hun huis als uitvalsbasis (Handelingen 18,1-3). Zij vergezelden hem op zijn zendingsreis naar Syrië (Handelingen 18,18). Terwijl Paulus verder trok, moeten zij in Efese achtergebleven zijn. Want zij zijn het die er aan ene Apollos van Alexandrië, de weg van Jezus uitleggen. Daaruit mogen we afleiden, dat zij intussen zelf christen geworden zijn (Handelingen 18,26). Toen er een nieuwe keizer aan het bewind kwam, Nero (54-68), keerden zij naar Rome terug. In zijn brief aan de Romeinen laat Paulus hun de groeten doen en noemt hen daar inderdaad 'mijn mede-arbeiders in Christus, die hun leven voor mij op het spel hebben gezet' (Romeinen 16,3-4). Als hij later gevangen gehouden wordt in Rome, blijken zij in Efese te verblijven (2 Timoteus 4,19). Een oude traditie vertelt nog dat Aquila later bisschop zou zijn geworden te Heraklea op Kreta, maar zeker is dit niet. Een andere overlevering meent dat het echtpaar uiteindelijk de marteldood zou zijn gestorven; ook daarover bestaat geen zekerheid.