Martelaren van Damascus

In 1860 kwamen de Druzen in opstand tegen de christenen; zij kregen de steun van Turkse militairen. Op 10 juli vielen zij de kloostervestiging van de farnciscanen te Damascus binnen. De bewoners kregen de keus: ofwel zich te bekeren tot de Islam, ofwel de dood. Zo stierven acht franciscanen en drie maronieten. Met name worden genoemd:

Emmanuel Ruiz ofm die geboren was in 1803 in de Spaanse provincie Santander. Op het moment van de inval was hij gardiaan, en ging zijn huisgenoten voor in de marteldood; hem werd de keel afgesneden.

^{122» Engelbert-K.}

Carmelo (ook Carmelus ) Volta ofm, eveneens geboren in 1803, in de provincie Valencia; hij werd doodgeknuppeld.

^{122» Engelbert-K.}

Engelbert (gedoopt Michael ) Kolland ofm. Hij werd op 21 september 1827 geboren in het Oostenrijkse plaatsje Ramsau, in het Zillertal. Volgens zeggen had hij een moeilijke jeugd. In 1847 trad hij in bij de franciscanen van de Tiroler provincie. Vier jaar later ontving hij de priesterwijding. Kort daarop vertrok hij als missionaris naar het Nabije Oosten. Door de inheemse Arabieren werd hij 'Abuna Malak' (= Vadertje Engel) genoemd; de christenen noemden hem 'Angelus' (= Engel). Hij werd met bijlslagen om het leven gebracht.

^{111a:190; 122; 126p:136; 180p:69; 500}

Juan Jaime Fernandez ofm, geboren 1808, in de Spaanse provincie Galicië; eerst van de rotsen geworpen en na een nacht van helse pijnen tenslotte via een genadeslag uit zijn lijden verlost.

Andere franciscanen die nog met name bekend zijn: Nicanor Ascanio ofm, Nicolaas (ook Nicolaus ) Alberca ofm, Pedro Soler ofm, Francisco Pinazo d'Arpuentes ofm

^{122» Engelbert-K.}

De drie maronieten waren broers van elkaar en heetten: Franciscus , Mooti (ook Abdul-Muti of Motti ) en Rafaël Massabki .

^{122» Engelbert-K.}

Ze werden zalig verklaard als martelaar in 1926.