Hildulfus van Trier

Over Sint Hildulf bestaan drie levensbeschrijvingen, elk uit de elfde eeuw, die elkaar op vele punten tegenspreken. Meerdere onderzoekers menen dan ook dat er twee heiligen van deze naam moeten hebben bestaan, anders zijn de gegevens onderling niet tot elkaar te herleiden. Naast de zeer omstreden aartsbisschop van Trier is er in ieder geval een abt van Moyenmoutier geweest. Omdat er op geen enkele bisschoppenlijst de naam van Hildulf te vinden is, menen velen dat hij ook niet bestaan heeft. Anderen beweren echter dat hij inderdaad ongeveer vijf jaar bisschop geweest kan zijn. Wij gaan er voorlopig vanuit dat abt en bisschop bieden bestaan hebben en een en dezelfde persoon zijn.

Hij wordt waarschijnlijk in het jaar 612 geboren te Noricum in Beieren. Zijn vader stuurt hem voor zijn studies naar Regensburg. Vervolgens vinden wij hem terug in Trier als monnik in het St-Maximinusklooster. Rond 666 wordt hij benoemd tot bisschop van Trier. Volgde hij Sint Numerianus op, van wie wel wordt aangenomen dat hij in 664 stierf? Hij bouwt de Johanneskerk en brengt op een 29e mei de relieken van de stadsheiligen Maximinis, Agritius, Nicetius en Basinus over naar de kerk van het St-Maximinusklooster.

Waarschijnlijk zijn de relieken van Basinus later overgebracht; deze volgde Hildulfus immers op als bisschop. Basinus kan weliswaar eerder gestorven zijn, maar had Hildulfus toen nog de macht om relieken over te brengen? Alleen als hij abt zou zijn geweest van St-Maximinus, maar uit het vervolg blijkt dat in het geheel niet.

Reeds na vijf jaar treedt hij af en trekt zich met enkele volgelingen terug in de Vogezen, ergens tussen Etival en Senones. Daar ligt de oorsprong van klooster Moyenmoutier (Mittelmünster), waarvan hijzelf de eerste abt wordt.

Als er rond Hildulfus wonderen plaatsvinden, stromen de pelgrims toe. Zo wordt aan hem de genezing van de blinde Odilia toegeschreven († ca 720; feest 13 december), maar andere bronnen menen dat bisshop Erhard daar de hand in had († ca 700; feest 8 januari).

Hij stond in contact met Sint Dié of Deodatus van Nevers († 679; feest 19 juni). Tot zijn leerlingen behoorde Sint Spinulus.

Zijn sterfdag staat vast: 11 juli; het sterfjaar wordt geschat op 707, hoewel de Acta bij Basinus veronderstellen dat het wellicht eerder 692 was. Zijn relieken rusten tot op de dag van vandaag in de kloosterkerk.

Hij is patroon van de benedictijnen in Lotharingen.