Oliver Plunket

Hij werd op 1 november 1629 (of 1625?[118p:197]) geboren te Loughcrew bij Oldcastle in het Ierse graafschap Meath. In 1654 ontving hij te Rome de priesterwijding. In 1669 werd hij gekozen tot aartsbisschop van Armagh; in Gent vond de bisschopswijding plaats. Daarmee kwam hij aan het hoofd van de Ierse katholieke kerk te staan. Omdat in die tijd de anglicanen de macht in handen hadden, was het voor hem zeer moeilijk om te functioneren. Vanaf 1674 kon hij alleen nog maar in het geniep te werk gegaan. In 1679 werd hij gearresteerd: hij werd ervan verdacht zo heette het dat hij een samenzwering tegen de staat aan het voorbereiden was. Zijn aanklagers wisten zelfs te beweren dat hij belastinggelden hief van zijn priesters om daar een leger van zeventigduizend man mee op de been te brengen. Dat zou dan de Engelse bezetter uit Ierland hebben moeten verdrijven. Na een schijnproces werd hij ter dood veroordeeld. In de beruchte gevangenis van Tyburn, Londen, behield hij zijn goede humeur: "Ik ben niet bang voor de dood. Integendeel, ik ben zelfs blij dat ik met mijn Christus verenigd word en dat ik aan mijn dierbare Ierse medegelovigen kan laten zien dat ik zelf probeer in praktijk te brengen wat ik hun zo vaak met woorden heb voorgehouden."

In zijn laatste brief vergaf hij zijn valse aanklagers en beulen uit de grond van zijn hart; hij bedankte hen zelfs! Uiteindelijk werd hij gedood en gevierendeeld. Daarmee was hij de laatste van een lange reeks katholieken die in de gevreesde Tyburn-gevangenis omwille van Christus een gewelddadige dood stierf. In 1683 bracht men zijn gebeente over naar het door Engelse monniken bewoonde klooster Lamspringe in het Duitse bisdom Hildesheim. Vandaar dat hij hier op 10 juli op de heiligenkalender voorkomt. In 1883 werden zijn overblijfselen verdeeld over de abdij van Downside bij Bath in het graafschap Wilts en die van Drogheda in zijn geboortestreek Meath.

Hij werd in 1920 zalig- en in 1975 heilig verklaard.