Regiswindis van Lauffen

Zij was de dochter van Markgraaf Ernst en diens echtgenote Fridburga,. Het echtpaar  bewoonde een grafelijk slot te Lauffen aan de Neckar. Meteen na de geboorte werd het kind toevertrouwd aan een min. Dat was in die tijd heel gebruikelijk.

Hooggeplaatste vrouwen werden niet geacht de eigen baby aan de borst te voeden. Te volks. Zo weten we bv. ook van de adellijke Ignatius van Loyola († 1556; feest 31 juli) dat hij de eerste levensjaren aan een min werd uitbesteed. Van Renata van Beieren († 1602; feest 22 mei) wordt daarentegen vol bewondering vermeld dat zij haar tien kinderen zelf voedde.

De min woonde met haar familie in de dienstvertrekken hoog in het slot. Haar broer deed dienst als paardenknecht. Op een keer was hij niet op zijn post geweest, zodat de paarden ernstige schade hadden aangericht. Voor straf kreeg die knecht van zijn meerderen een openbare afranseling. Daar was zijn zus, de min, zo boos over dat zij de kleine Regiswindis de nek omdraaide en het lijkje vanuit het grafelijke slot de Neckar ingooide. Het kind zou op dat moment zeven jaar oud geweest zijn.

De ouders bouwden een grafkapelletje voor hun dochter. Al spoedig was er sprake van wonderen. Waarop de plaatselijke bisschop, Humbert van Würzburg (833 - 842) de relieken van het kind tot de eer der altaren verhief, wat destijds gelijk stond aan een heiligverklaring. In 1227 werden ze overgebracht naar de plaatselijke parochiekerk die sindsdien naar haar werd genoemd: Regiswindiskerk. Daar rusten ze nog altijd, zij het dat de kerk sinds de Reformatie een Lutherse parochiekerk is.