Zestien martelaressen van Compiègne

De Franse Revolutie woedde vanaf 14 juli 1789. Reeds in 1790 waren er naar alle kloosters boodschappers gezonden met het vriendelijke verzoek deze levenswijze op te geven, omdat ze niet in overeenstemming was met de menselijke Rede, welke toch met deze revolutie de uiteindelijke overwinnnning had behaald.

Maar de zusters van de Carmel in Compiègne lieten weten dat ze deze levenswijze uit vrije wil op zich hadden genomen en derhalve niet wensten prijs te geven. Stilaan werden de maatregelen van de Staat harder: de revolutionairen eisten een nieuwe overste, onder hun leiding gekozen. De zusters kozen weer dezelfde overste: Moeder Marie-Madeleine. Totdat alle kerkelijke goederen verbeurd werden verklaard en aan de Staat toebehoorden: toen werden de zusters eenvoudig op straat gezet: 1793. Dit had moeder overste intussen wel zien aankomen. Zij zorgde ervoor dat de zusters in groepjes bij trouw gebleven katholieken werden ondergebracht. Daarbij deden zij hun best onderling zo goed mogelijk contact te houden en hun kloosterlijke levenswijze zo goed en zo kwaad als dat ging, voort te zetten.

Intussen denderde de Revolutie door: er kwam een andere tijdsindeling; er kwam een officiële staatsgodsdienst ter ere van de Godin van de Rede; het was verboden er nog een andere godsdienst op na te houden. Huiszoekingen werden gedaan om erop toe te zien dat de onderdanen zich ook in hun privé-leven hieraan hielden. Zo werden er thuis bij de zusters katholieke devotionalia gevonden. Hier was duidelijk sprake van minachting van de Staat en dus van hoogverraad. Eind juni 1794 werden de carmelietessen gearresteerd. Op 13 juli zette men ze op transport naar Parijs. Daar werden ze opgesloten in de hoofdgevangenis en al enkele dagen later ter dood veroordeeld. Op een open kar werden ze ten aanschouwen van iedereen naar Vincennes overgebracht; overal klonken beschimpingen en scheldwoorden. Maar ineens viel het stil toen één der zusters het Salve Regina inzette. Zo werd hun schandetocht een demonstratie van toegewijd kloosterleven, want zo hadden ze altijd hun koorgebed gezongen. Zingend beklommen de zusters het schavot dat opgesteld stond op de Place du Trône. Hun gezang klonk steeds ijler, omdat er telkens weer een stem onder de valbijl van de guillotine wegviel, totdat ook de laatste stem verstomde.

De zusters werden begraven op het kerkhof van Picpus.
Ze werden in 1906 door paus Pius XI zalig verklaard.
Geïnspireerd door deze gebeurtenissen schreef Georges Bernanos zijn 'Dialogues des Carmélites'; ook Getrud von Lefort schreef er een werk over.
Tot deze groep behoorden:

Angélique Roussel ocd.
^{017; 0500}

Anne Pelras ocd.
^{101a; 102; 500}

Anne-Marie (gedoopt Charlotte ) Thouret occ.
Met haar 79 jaar was zij ook de oudste van de groep.
^{[000» 101a; 102; 104; 122; 500}

Antoinette Roussel occ.
¹⁰²

Catherine (= Thérèse?) Soiron . Zij was geen slotzuster, maar deelde tezamen met haar zus als poortzuster buiten het slot het leven van de carmelitessen. Op die manier onderhield zij het contact tussen het klooster en de buitenwereld. Deze twee vrouwen ondergingen hetzelfde lot als de slotzusters.
^{102; 500}

Françoise Bidreau occ.
Zij was afkomstig uit Belfort, waar zij inn 1752 was geboren. In 1771 had zij haar geloften afgelegd en was op het moment dat de Franse Revolutie uitbrak subpriorin.
¹⁰²

Françoise (gedoopt Gabrièle ) Croissy occ.
Zij werd om 1745 te Parijs geboren en deed in 1764 haar geloften in de Karmel van Compiègne. Van 1779 - 1787 was zij priorin geweest en nu bekleede zij het ambt van novicenmeesteres.
^{102; 103}

Henriette ocd.
^{014; 122}

Julie-Louise de Jésus (gedoopt Rose ) Chrétien de Neufville ocd.
Zij was afkomstig uit Évreux. Kort na haar huwelijk was zij alweer weduwe geworden en ingetreden in de Karmel van Compiègne.
^{122; 500}

Marianne Brideau
⁵⁰⁰

Marie Brard .
⁵⁰⁰

Marie de Croissy
⁵⁰⁰

Marie de Jésus Crucifié (gedoopt Maria-Anne ) Piedcourt ocd.
^{101a» Mary Magdalen; 102» Marie-Madeleine-Lidoin; 500}

Marie Meunier
⁵⁰⁰

Marie de St-François-Xavier (gedoopt Juliette ) Vérolot ocd.
Zij was afkomstig uit het bisdom Troyes. Op 12 januari 1789 had zij haar geloften afgelegd. Daarmee was zij de laatste geweest die voor het uitbreken van de Revolutie haar geloften had afgelegd.
^{102; 500}

Marie de Ste-Marthe (gedoopt Marie ) Dufour .
Zij was een lekenzuster.
^{101a» Mary Magdalen; 102» Marie-Madeleine-Lidoin; 500}

Marie-Madeleine (kloosternaam Thérèse de St-Augustin ) Lidoin ocd.
Zij was priorin op het moment dat de onlusten van de Franse Revolutie uitbraken.
^{101a; 102; 288» Theresia-St-Augustinus}

Thérèse du Coeur de Marie (of Marianne ? gedoopt Marie ) Hanisset ocd.
^{101a» Mary Magdalen; 102» Marie-Madeleine-Lidoin; 500}

Thérèse Soiron (= Catherine Soiron?).
⁵⁰⁰

Thérèse de St-Ignace (gedoopt Marie ) Trésel ocd.
^{101a» Mary Magdalen; 102» Marie-Madeleine-Lidoin; 500}

Zij worden afgebeeld in karmelietessenhabijt en met de martelaarspalm van de overwinning in de hand.