Severa van Trier

Volgens de overlevering was zij een zus van de heilige bisschop Modoald van Trier († a 640; feest 12 mei). Deze benoemde haar tot eerste abdis van het door hem gestichte vrouwenklooster St-Symforien. De 2e eeuwse martelaar Symforianus genoot grote verering in zijn stad, Autun. Kwamen Modoald en Severa daar zelf vandaan? Dat is niet zeker; men vertelt alleen over hen dat zij uit Aquitanië afkomstig waren.

Zij wordt ook vereerd in Villeneuve bij Bourges. Dat is waarschijnlijk te danken aan een overbrenging van haar relieken. Dat zou je althans kunnen opmaken uit de plaatselijke legende. Deze vertelt dat op de bisschoppenconferentie te Reims van 621 de heilige bisschop Sulpitius van Bourges aan zijn collega Modoald van Trier om een paar stevige zusters vroeg waarmee hij een nieuw klooster in zijn residentie zou kunnen beginnen.

Daarop zou Modoald zijn zus Severa er op af hebben gestuurd. Zij zou in het plaatsje Villeneuve, dat naar haar ook Ste-Sévère geheten moet hebben, een St-Gemmaklooster gesticht hebben.

De heilige in kwestie zou dan Sint Gemma van La Rochelle geweest moeten zijn, een martelares uit de eerste eeuwen van het christendom (feest 20 juni).

Severa zou zegge en schrijve zes weken in dit klooster hebben verbleven. Zes jaar na haar vertrek zou zij te Trier gestorven zijn.

Deze getallen zijn onverenigbaar met de andere gegevens. Zeker, als we aannemen dat haar sterfjaar geschat wordt op 660, 20 jaar na haar broer, die haar als eerste abdis in St-Symforianus had benoemd. Sommigen proberen deze getallen toch met elkaar in overeenstemming te brengen door de aanvraag van Sulpitius inderdaad in 621 te dateren, maar de stichting van het klooster pas vier jaar voor Severa's dood in 656. Dan zou er 45 jaar overheen gegaan zijn, voordat er van het verzoek van de inmiddels gestorven bisschop Sulpitius iets terecht kwam. Weinig geloofwaardig. Het is intussen zeer wel mogelijk dat zij alleen maar betrokken was bij de stichting van St-Gemma, en daarna naar Trier is teruggekeerd, waar haar broer haar nodig had voor zijn nieuwe St-Symforianusklooster.

Toen de gelovigen van Villeneuve hoorden dat zij gestorven was, reisden zij naar Trier om enkele van haar relieken te vragen voor hun plaatselijke kerk. Deze hebben lange tijd grote verering genoten, maar tegenwoordig schijnt er van dit alles niets meer te vinden te zijn.

Zij moet niet verward worden met haar naamgenote van ruim honderd jaar later. Schütte meent echter dat er wel degelijk sprake is van verwarring, en suggereert dat Modoalds zuster Severa nooit heeft bestaan.