Solanus Casey

Hij werd geboren als boerenzoon op 25 november 1870. Zijn ouders waren Ierse immigranten en noemden hem Bernard. Hij was het zesde kind in een  gezin dat zou uitgroeien tot tien jongens en zes meisjes. Op zijn 21e besloot hij voor priester te gaan studeren. Vijf jaar later trad hij in bij de Capucijnen in Detroit en ontving de kloosternaam Solanus. In 1904 werd hij priester gewijd. Twintig jaar werkte hij in New York, Harlem en Yonkers. Toen werd hij gezonden naar het Sint-Bonaventuraklooster in Detroit. In 1945 keerde hij voor één jaar terug naar New York. Daarna kreeg hij een zending in Huntington, Indiana. In 1956 was hij weer in Sint-Bonaventura. Op al deze plekken was hij een toonbeeld van eenvoud en geloof. Aan de kloosterpoort gaf hij duizenden advies en beloofde voor hen te bidden. Hij stierf op hoge leeftijd in een geur van heiligheid.