Severus van Saint-Sever

Hij kwam mee met Clarus van Aquitanië († ca 250; feest 1 juni) en nog een aantal geloofsverkondigers om het christelijk geloof te brengen in Aquitanië, Zuid-West-Frankrijk; destijds heette die streek Novempopulania. Overgeleverd zijn de namen van Gerontius (ook Girou) van Aire, Julianus van Lescar, Leontius van Oloron en Leo van Bayonne.

De traditie plaatst hen graag in de tijd van paus Anacletus († 88; feest 26 april) van wie zij hun zending zouden hebben ontvangen. Maar omdat ze de marteldood hadden ondergaan en men er destijds van uitging dat zij uit Afrika kwamen, werd hun geschiedenis geprojecteerd in de tijd van de Vandalen (5e eeuw). Nader onderzoek heeft uitgewezen dat ze veeleer uit het oosten kwamen net als Sint Saturninus († 257; feest 29 november), ook al een geloofsverkondiger van het eerste uur in Zuid-Frankrijk en dat hun geschiedenis veeleer gezocht moet worden in de 3e eeuw.

Volgens de overlevering zou Severus de plaatselijk koning, Adrianus, ontmoet hebben op de oevers van de Adour. Deze koning werd ‘de Goede’ (‘Débonnaire’) genoemd. Hij moedigde Severus aan om zijn boodschap te brengen aan zijn onderdanen. Desondanks zou Severus uiteindelijk toch de marteldood gestorven zijn. Men laat in het midden of de stemming van Adrianus de Goede omsloeg, dan wel dat één van diens opvolgers uit was op de dood van de geloofsverkondiger.

Aanvankelijk werd hij met de andere geloofsverkondigers bijgezet in de St-Eulaliakerk te Bordeaux. Indertijd stond er op de muur van de gedachteniskapel te lezen: 'Karel de Grote heeft deze kapel gesticht; achter het altaar liet hij de lichamen plaatsen van de zeven heiligen die hebben geleden voor Christus: Clarus, Justinus, Gerontius, Severus, Polycarpus, Johannes of Jonas en Babylas.' In de 11e eeuw werd er een benedictijner abdij gesticht op de plek waar Severus zijn verkondiging begonnen was, Palaestron geheten; sindsdien heet het er Saint-Sever.