Afra van Augsburg

Historisch gesproken is het zeker, dat zij ten tijde van de christenvervolgingen onder keizer Diocletianus in de buurt van Augsburg omwille van haar geloof in Christus werd gedood.

Legende

De legende vertelt, hoe bisschop Narcissus van Gerona in Spanje de christenvervolgingen aldaar ontvlucht was en onderdak zocht in de buurt van 'Augusta Vindelicorum' (het latere Augsburg). Hij werd verwezen naar een huis waar vrouwen woonden die in dienst stonden van de liefdesgodin Venus..., een herberg dus waar ook vrouwelijk gezelschap voor de nacht werd aangeboden; indertijd in de Romeinse cultuur een doodgewone zaak. Afra was één van die vrouwen. Zij zag, hoe Narcissus voor het eten op de grond neerknielde, zijn armen spreidde, begon te bidden en de spijzen zegende. Zij vroeg naar de betekenis van dit alles. Narcissus' diaken Felix legde uit dat zij christenen waren, en vertelde wie Christus was. Volkomen overdonderd - vooral toen zij hen over Jezus hoorde vertellen en welke houding innam tegen een vrouw als Maria Magdalena - liet Afra zich bekeren, tegelijk met de andere bewoonsters van dat huis. Ook haar moeder, de latere Sint Hilaria, volgde haar voorbeeld.

Dat baarde opzien. Toen Afra zich in het openbaar tegen Venus keerde en tegen de andere godsdienstige gebruiken van de Romeinen, werd ze veroordeeld tot de brandstapel. Op een eilandje in de rivier de Lech werd het vonnis voltrokken. Ze zou gestikt zijn, terwijl het vuur haar lichaam onverlet liet.

Zij is patrones van de stad Augsburg en ligt begraven, waar thans de kerk staat van Ulrich en Afra; daarnaast is ze beschermheilige van de boetvaardige vrouwen.

Zij wordt afgebeeld op de brandstapel, vastgebonden aan een paal of boom (marteldood); omringd door hoge vlammen (om haar naaktheid te bedekken); met palmtak ( martelares ); zalfpot (zondares naar het voorbeeld van Maria Magdalena); met sparrentakken of sparappel in de hand (het hout van haar brandstapel, tegelijk symbool van vruchtbaarheid... in het geloof).