Alexander de Kolenbrander

Deze Alexander sleet zijn dagen als een onopvallende kolenbrander. Toen de bisschop van Comana gestorven was, kwam onder leiding van Sint Gregorius van Neo-Cesarea, bijgenaamd 'de Wonderdoener' († ca 270; feest 17 november) de bisschoppenvergadering uit de omtrek bijeen om een opvolger te zoeken. Aan de bijeengekomen gelovigen - geestelijken zowel als leken - werd gevraagd of er in hun midden mogelijk een geschikte kandidaat was.
Zwijgen.
"Je moet daarbij niet op het uiterlijk letten, het gaat om de ziel," moedigde Gregorius zijn gehoor aan.
"Als we niet op het uiterlijk hoeven te letten, moeten we Alexander de Kolenbrander maar kiezen," merkte iemand geestig op. Gregorius was van het type die geloofde dat een dergelijke naam niet bij toeval viel; hij bespeurde Gods wondere leiding. Hij liet Alexander voor zich verschijnen. Deze zag er inderdaad niet uit; zwart van roet en zweet, en gehuld in barrels werd hij naar voren gebracht. Dat was lachen: zo had nog nooit een bisschopskandidaat eruit gezien! Maar Gregorius nam hem terzijde en vroeg hem vriendelijk iets meer over zichzelf te vertellen. Alexander bekende dat hij een Grieks filosoof was. Toen hij het evangelie had ontdekt, had hij alle wereldse wijsheid eraan gegeven, en was een verborgen leven gaan leiden, hier, als kolenbrander, om God, die in het verborgene ziet, te dienen.

Daarop liet Gregorius hem een bad nemen en schone kleren aantrekken. Toen plaatste hij hem voor de vergadering en ondervroeg hem over alle punten van geloof en zeden. De voltallige vergadering was vol verbazing over zijn wijsheid en zijn antwoorden. Was dit werkelijk die kolenbrander van daarstraks? Met algemene stemmen werd hij tot bisschop gekozen. Hij heeft zijn mensen nooit teleurgesteld. Het schijnt dat hij zijn leven heeft bezegeld met de marteldood.