Anicetus van Nicomedië met Fotius en anderen

Anicetus en Fotius waren nauw met elkaar verwant; sommigen veronderstellen dat zij broers waren, anderen menen oom en neef. Hun marteldood omwille van Christus staat historisch vast. Over het tijdstip is men het niet eens. Meestal wordt verondersteld dat het was ten tijde van de christenvervolgingen onder keizer Diocletianus (284-305).

Het verhaal eromheen vertoont echter de trekken van een legende.

Nadat zij op verschillende manieren waren gefolterd, bleken zij er geen nadelige gevolgen aan over te houden. Toen liet men ze drie jaar in de gevangenis doorbrengen zonder dat men nog naar hen omkeek. Toen ze er weer uit werden gehaald om opnieuw allerlei pijnigingen te ondergaan, was de keizer in hoogst eigen persoon naar Nicomedië gekomen om er getuige van te zijn. Ze werden in een oververhit bad gestopt, maar de wanden sprongen en zij liepen in de lucht alsof ze al in het paradijs rondwandelden. Toen liet de keizer een oven vullen met allerhande brandstof. Hoe hoog het vuur ook oplaaide, het deerde hen niet. Pas toen zij om verlossing smeekten, vond de Heer het genoeg en nam zijn dienaren tot zich. Bij het zien daarvan drongen hele drommen gelovigen naar die oven en riepen: "Wij zijn ook christen!" Zo komt het dat op die dag velen hun leven gaven omwille van Christus.