Gertrud van Altenberg

Zij werd op 29 september 1227 geboren als jongste dochter van Sint Elisabeth van Thüringen († 1231; feest 17 november). Op het moment van haar geboorte was haar vader, Sint Ludwg IV juist enige weken tevoren tijdens een kruistocht naar het Heilige Land gestorven: 11 september 1227. Vanaf dat moment werd haar moeder door de familie het leven zuur gemaakt. Dat liep er uiteindelijk op uit, dat ze zelfs zonder een cent op zak buiten de deur werd gezet.

Het staat vast dat Geertruida reeds op haar tweede jaar werd toevertrouwd aan de zusters premonstratenzers van klooster Altenberg aan de Lahn bij Wetzlar. Op zich was het in die tijd niet ongewoon dat kinderen voor hun opvoeding naar een klooster werden gebracht, maar meestal gebeurde dat pas, wanneer ze zo'n jaar of zes, zeven waren; twee jaar was uitzonderlijk vroeg. Daar zullen de kommervolle omstandigheden van haar moeder wel niet vreemd aan geweest zijn. Volgens sommige bronnen was het zo erg, dat Elisabeth haar jongste kind blootsvoets naar de zusters kwam brengen.

Eenmaal volwassen besloot Gertrud bij de zusters te blijven, en in 1248 werd zij al benoemd tot novicenmeesteres; op dat moment was ze nauwelijks 21 jaar oud. Van de erfenis die zij na veel geharrewar en tussenkomst van een vriendelijke oom alsnog van thuis kreeg, liet zij de kloosterkerk bouwen en stichtte zij, in de geest van haar moeder, gasthuizen voor armen en hulpbehoevenden.

In 1270 was zij het die in het klooster het Sacramentsfeest invoerde.

Na haar dood op 13 augustus 1297 werd zij in de kloosterkerk bijgezet. In 1311 werd zij zalig verklaard. Tot op de dag van vandaag wordt zij daar in ere gehouden.

Zij wordt afgebeeld als premonstratenzer zuster, een leeuw in haar buurt.