Serena van Rome

Het verhaal van Serena berust volgens geschiedwetenschappers voor het overgrote deel op legende.

Zij zou één van de echtgenotes geweest zijn van de Romeinse keizer Diocletianus (386-307). In sommige oude handschriften wordt zij dan ook aangeduid met de keizerlijke titel 'Augusta' (= 'verhevene'). De heilige martelaar Cyriacus van Rome († ca 304; feest 8 augustus) zou haar in het geheim tot Christus hebben gebracht. Deze had namelijk haar dochtertje Artemia in naam van Christus van een boosaardige geest verlost.

En dat, terwijl haar echtgenoot, Diocletianus, juist bekend stond om zijn gruwelijke christenvervolgingen. Vanuit haar positie aan het hof wist zij - aldus de overlevering - het leven van menig christen te redden. Maar meestal stond zij machteloos en leed onder de tien jaar voortdurende christenhaat van haar man.

In een oude levensbeschrijving van Serena wordt het aantal slachtoffers van Diocletianus' christenvervolgingen geschat op 17.000. Zo ging een Frygische stad geheel in vlammen op, waarbij de ganse bevolking in het vuur omkwam. Er is ook sprake van dat haar nicht, een zekere Susanna, omwille van haar geloof zou zijn gedood. Deze Susanna werd later vereenzelvigd met de beroemde martelares uit Rome († 304; feest 11 augustus).

Volgens zeggen is Serena gestorven van verdriet bij het zien van zoveel wreedheid, haar medechristenen aangedaan. Ze werd bijgezet in de kerk van Susanna naast de patroonheilige.

In de loop van de tijd zijn er belangrijke relieken van haar in de Italiaanse stad Foligno terecht gekomen.