Carloman van Vienne

Hij was de oudste zoon van Karel Martel, en dus een broer van Pepijn de Korte. Bij de dood van zijn vader werd hij koning van Austrasië. Dat omvatte ongeveer de gebieden rond de Rijn stroomafwaarts vanaf Spiers tot aan de Noordzee (waar zijn vader de Friezen onderworpen had), Elzas-Lotharingen en de Ardennen tot aan Laon. Onder zijn bewind werden vele kloosters gesticht, waaronder Fulda - daar zou Bonifatius begraven worden - Lobbes en Stavelot in de Ardennen. Op aanraden van Bonifatius legde hij zijn ambt neer om monnik te worden. Het was paus Zacharis zelf die hem het religieuze habijt oplegde. Hij trok zich uiteindelijk terug in de beroemde abdij van Montecassino die ruim tweehonderd jaar tevoren nog door vader Benedictus zelf was gesticht. Daar kreeg hij de opdracht in de keuken te helpen en de kudde te hoeden. Hij werd erop uit gestuuurd om vrede te stichten tussen zijn broer Pepijn en de Lombarden. Tijdens die missie overleed hij in een klooster te Vienne, Frankrijk.