Gebhard van Konstanz

Gebhard werd in 949 op Burg Pfannenberg geboren als zoon van graaf Ulrich von Bregenz. Zijn moeder stierf tijdens de bevalling. Hij kreeg zijn vorming aan de domschool van Konstanz, die op dat moment onder leiding stond van proost Konraad († 975; feest 26 november), de latere heilige bisschop.

Het was keizer Otto II, die Gebhard in 979 tot bisschop van Konstanz benoemde. Bij de doop van Otto's zoontje, Otto III, trad de bisschop op als peetoom. Zijn voornaamste zorg ging uit naar de allerarmste inwoners van het Schwarzwald. Volgens de legende verrichtte hij wonderen: zo raakte hij eens met zijn staf een lamme aan, waardoor deze onmiddellijk opstond en kon lopen. In 983 stichtte hij de benedictijner abdij Petershausen vlakbij Konstanz. Van een pelgrimstocht naar Rome bracht hij de relieken mee van de heilige paus Gregorius († 604; feest 3 september), die hij daar liet bijzetten.

Na zijn dood werd hij begraven in 'zijn' abdij te Petersberg. In 1134 en 1259 werden zijn relieken verheven tot de eer der altaren, wat gelijk stond aan een heiligverklaring. Op de plaats van zijn geboorte bouwde men ter ere van hem een kerk; de berg waarop deze gelegen is, heet sindsdien Gebhardsberg.

Hij is patroon van bisdom Feldkirch (Vorarlberg). Zijn voorspraak wordt ingeroepen tegen halsziekten en voor een voorspoedige bevalling (omdat zijn moeder stierf, toen ze van hem beviel). Daarom komen vele aanstaande moeders naar zijn graf en bidden:

'Heiliger Gebhard, steh mir bei!
Hilf mir in meiner schweren Stunde
durch dein frommes Gebet und deine Fürbitte!
Befreie mich von Tränen und Klagen
und gib mir deien Segen und auch meinem Kinde
durch deine gottgefällige Fürsprache!'
[Heilige Gebhard, sta me bij.
Help mij in de zwaarste ogenblikken
door uw vrome gebeden.
Bevrijd mij van tranen en klachten
en geef mij en mijn kind uw zegen
door uw voorspraak].

Hij wordt afgebeeld als bisschop (mijter, staf, tabberd); met kerkmodel; met doodshoofd, getooid met driekroon (relieken van Gregorius).