David Lewis

(met martelaren Engeland en Wales) & 1 december.

Opleiding

Hij was afkomstig uit Abergevenny, Wales, waar hij in 1616 werd geboren als jongste van negen kinderen in een gezin waar vader Anglicaan was en moeder katholiek. Als enige van de negen kreeg hij een Protestantse opvoeding. Vanaf zijn vierde werd hij naar de Koninklijke Lagere School gestuurd, waar zijn vader schoolhoofd was. Op zestienjarige leeftijd ging hij in Londen rechten studeren. Rond 1635 bezocht hij Parijs samen met een vriend. Daar stapte hij over op het katholieke geloof. Terug in Abergevenny kreeg hij te horen dat een oom van moeders kant priester was in de jezuïetenorde. Drie jaar later stierven zijn ouders aan de pest. Daarop vertrok hij naar Rome waar hij vanaf november aan het Engels College de priesteropleiding ging volgen. In 1642 werd hij inderdaad tot priester gewijd.

Jezuïet

Drie jaar later trad hij in bij de jezuïeten. Het noviciaat was gevestigd in de San Andrea al Quirinal. Na een jaar werd hij naar Wales gestuurd om clandestien pastoraal werk te verrichten onder de vervolgde katholieken. Met het oog daarop had hij intussen ook een schuilnaam aangenomen: Charles Baker. Na een jaar werd hij alweer teruggeroepen naar Rome. Hij werd benoemd tot geestelijk leidsman op het Engels College. Weer een jaar later werd hij andermaal naar Wales gezonden, nu naar het Franciscus-Xaverius-College in Cwm, Llanrothal. Dertig jaar lang werkte hij daar en in de omgeving als pastor. Hij stond vooral bekend om zijn zorg voor de armen en de hulpbehoevenden. Het leverde hem zelfs de eretitel op ‘Tad y Tlodion’ (‘Vader van de Armen’).

In de jaren ’70 van de 17e eeuw werd door Titus Oates het gerucht verspreid dat met name de jezuïeten in het geheim plannen smeedden om een aanslag te plegen op koning Karel II. Er werd een hoge prijs in het vooruitzicht gesteld voor al degenen die een jezuïet zouden aanbrengen. Iedereen in en om Cwm wist dat de jezuïeten er een vestiging hadden. Ze verspreidden zich en Pater Lewis trok zich terug in een klein Welsh dorpje, Llantarnam, Monmouhshire.

Lijdensweg
Maar er was een echtpaar dat de verleiding niet kon weerstaan. Zij gaven pater Lewis aan en prompt werd hij bij de voorbereiding op een clandestiene Heilige Mis gearresteerd: 17 november 1678.
Hij werd overgebracht naar Abergevenny voor ondervraging. Op 29 maart 1679 werd hij ter dood veroordeeld wegens hoogverraad. Maar de executie werd vooralsnog niet uitgevoerd. In mei werd hij overgebracht naar Londen, waar Oates tevergeefs probeerde te bewijzen dat hij had samengezworen tegen de koning. Onverrichterzake werd hij naar Usk in Wales teruggezonden. Op 27 augustus 1679 besloot men hem in het openbaar op te hangen. De beschuldiging luidde dat als priester Rooms-Katholiek dienstwerk had verricht. Hij kreeg de kans om een laatste woord tot de aanwezigen te richten. Hij zei onder andere: ‘ Ik maak deel uit van het Rooms-Katholieke geloof; daar leef ik al in sinds meer dan veertig jaar. Ik zal er dus nu ook in sterven. En met overtuiging. Want al zou men mij al de goederen van deze wereld aanbieden in ruil voor mijn geloof, ik zou geen duimbreed wijken van mijn Rooms-Katholiek geloof. Een Rooms-Katholiek ben ik; een Rooms-Katholiek priester ben ik; een Rooms-Katholiek priester van de zogeheten Sociëteit van Jezus ben ik; en ik dank God dat Hij mij daartoe geroepen heeft... Kijk goed: ik word veroordeeld omdat ik de Mis heb opgedragen, biecht heb gehoord, de sacramenten heb toegediend. Als ik daarvoor moet sterven , sterf ik dus omwille van mijn geloof .’ Zijnlaatste woorden waren een gebed: ‘ Lieve Jezus, ontvang mijn ziel. ’ Het maakte zo veel indruk dat de beul vreesde gelyncht te worden, als hij metterdaad tot de doodstraf zou overgaan. Hij nam de vlucht. Vergeten we niet dat pater Lewis bekend stond om zijn hulp voor de armen. Tenslotte vond men de plaatselijke smid bereid het vonnis te voltrekken. Op dat moment was pater Lewis 63 jaar oud.

Pater Lewis werd begraven op het plaatselijke kerkhof van Saint Mary’s Priory.
Op 15 december 1929 werd hij door paus Pius XI zalig verklaard tezamen met nog 39 andere slachtoffers van het fanatieke Anglicanisme uit de 16e en 17e eeuw. Paus Paulus VI verklaarde hem heilig op 25 oktober 1970.