Jeanne Jugan

Zij werd in 1792 geboren te Cancale in een arm Bretons vissersgezin. Hoewel ze op 18-jarige leeftijd nog geen idee heeft over haar toekomst, slaat ze een huwelijksaanzoek af.
In 1817 begint ze de zieken te verzorgen in het ziekenhuis van St-Servan, maar dat kan ze niet aan. Na acht jaar stopt ze ermee, uitgeput.
Maar een paar jaar later ontvangt ze bejaarden, armen, daklozen en zieken in haar eigen huis. Haar beide huisgenotes Fanchon (72 jaar) en Virginie (18 jaar) verlenen assistentie. Het gaat zelfs zover dat Jeanne en Virginie hun bed afstaan aan hulpbehoevenden en zelf op zolder gaan slapen.
Er komen medewerksters bij en het geheel groeit uit tot een de zustercongregatie van de Kleine Zusters der Armen.
Onvermoeibaar trekt zij rond om bij welgestelde mensen geld en goed los te krijgen.
Zo krijgt ze van een rijke vrek te horen:
"Maar zuster, u bent hier gisteren al geweest, en toen hebt u me bijna zelf tot de bedelstaf gebracht."
Waarop zij antwoordt:
"Ik sta hier vandaag weer, omdat de armen vandaag ook weer brood nodig hebben."
En tegen iemand die niet helemaal goed snik was en haar een klap in het gezicht gaf:
"Zo, die was voor mij! Nu moet u nog iets geven voor onze oudjes...!"
In 1854 geeft de Heilige Stoel haar officiële goedkeuring.
Bij Jeanne's dood was deze congregatie verspreid over vele landen in de wereld.