Ingrid Elovsdotter

Zij was van Zweedse komaf en moet rond 1220 geboren zijn. Het christendom had pas sinds de elfde eeuw vaste voet gekregen in Zweden. Dat wil zeggen dat er ten tijde van Ingrid nog nauwelijks sprake was van een christelijke cultuur. Slechts hier en daar een bescheiden kerkje, maar geen kloosters, kloosterscholen of gasthuizen, zoals elders in Europa al lang bestonden. Daaraan heeft Ingrid een geweldige bijdrage geleverd. Na de dood van haar man besteedde ze heel haar vermogen en al haar energie aan de vestiging van christelijke centra in haar land. Ze reisde er zelfs voor naar Jeruzalem en Rome.

Na terugkomst van haar pelgrimstochten trok ze zich tenslotte terug in het door haar gestichte dominicanessenklooster van Skänninge (bij Linköping). Ze leefde er als eenvoudige medezuster en priorin. Zij stierf op hoge leeftijd: 2 september 1282.

Hoewel haar officiële heiligverklaringsproces nooit is afgerond, genoot zij tot aan de Reformatie vooral in Zweden grote verering. Sindsdien is zij praktisch totaal in vergetelheid geraakt.

Zij wordt afgebeeld in dominicanesser habijt met een kruis bij zich.