Irmgard van Süchtlen

Irmgard (ook Emigeardis ) van Süchteln (ook van Aspel of van Keulen ), Duitsland; kluizenares; † vóór 1090 .

Historisch gesproken tast men in het duister over de juiste gegevens van haar leven. De legende weet te vertellen dat zij stamde van slot Aspel bij Düsseldorf. Zij zou rijke schenkingen gedaan hebben aan kerken en kloosters, met name de St-Pantaleonabdij in Keulen. Daar wordt zij in ere gehouden als een vrouw van grote liefdadigheid.

Vervolgens trekt zij zich als kluizenares terug in de buurt van het plaatsje Süchteln. Drie maal zou zij een pelgrimstocht naar Rome hebben ondernomen. Op de terugweg brengt zij telkens zoveel relieken mee dat zij er allerlei arme kerken en kloosters mee kan begiftigen. Uiteindelijk trekt zij zich terug in haar kluizenarij. De monniken van Mönchen-Gladbach dragen zorg voor haar geestelijk leven.

Tenslotte worden haar omstandigheden steeds gevaarlijker. Rondtrekkende vagebonden en struikrovers maken het almaar onveiliger. Ze sticht in Keulen vlakbij de dom een gasthuis, waar zij de zieken verzorgt die men er aflevert. Als ze sterft, zijn er velen van overtuigd dat zij een groot heilige is.
Zij ligt in de Keulse domkerk naast de heilige Drie Koningen begraven.
Sinds 1500 staat er in Süchteln een gedachteniskapel ter ere van haar.