Felix van Zürich met Regula en Exuperantius

Het bericht van hun marteldood werd pas geschreven in de 9e of 10e eeuw en heeft dus een sterk legendarisch karakter. De schrijver van de legende legt verband met de marteldood in 286 of 287 van het Thebaanse legioen onder leiding van Sint Mauritius te Agaunum (feest 22 september), in het zuid-westen van Zwitserland (= het huidige Sankt-Moritz).

Felix was een officier uit dat legioen die tezamen met zijn zus Regula en hun bediende Exuperius ontkwam aan het bloedbad. Ze vluchtten de bergen in. Daar bouwden ze in Glarus een St-Michaëlskapel. Uiteindelijk werden ze toch door de opsporingsdienst van de keizer achterhaald. Ze werden opgepakt, verhoord, gemarteld en op een eilandje in de Limmat ter dood gebracht. Op die plek zou later de Waterkerk verrijzen.

Tot verbijstering van de aanwezigen stonden de doden weer op, namen hun hoofd in de handen en wandelden er zo nog veertig mijl mee de heuvel op. Daar werden ze begraven. Boven hun graf werd een kapel en later een klooster gebouwd, het Grossmünster in Zürich.

Vanouds gelden Felix en Regula als de stadspatroonheiligen van Zürich. Zo staan ze dan ook afgebeeld op het oudst bekende zegel van de stad. Van heinde en ver kwamen bedevaartgangers om hun relieken te vereren. In de loop der tijden zijn er stukjes van verspreid geraakt over heel Zwisterland: Rheinau, Zurzach, Wettingen, Basel, Aarau, Herzogenbuchsee, Muri, Inwil, Luzern, Wolfenschiessen, Engelberg, Andermatt, Steinen, Ägeri, Einsiedeln, Richterswil, Männedorf, Glarus, Rüti, Chur, Regulastein (hier dankt het dorpje zelfs zijn naam aan de martelares ), Wattwil, Pfäfers, Walenstatt, Liechtenstein, St-Gallen, Niederglatt, Sulgen, Kybirg, Embrach und Gachnang. De belangrijkste relieken bevinden zich in Andermatt. Maar er zijn ook relieken terecht gekomen in veel verder afgelegen plaatsen, zoals in Trier.

Het is opvallend, dat hun nagedachtenis onder de Reformatie in verhouding weinig heeft geleden. Zo noemde de grote Reformator Zwingli een van zijn dochters nog Regula, naar de heilige van de stad. En dat, terwijl de heiligenverering officieel door de Reformatie werd afgewezen.
De drie martelaars worden afgebeeld met het hoofd in de hand.