Andrei Petrov

(Volgens haar grafschrift stond zij bekend onder de naam Andrei Theodorowitz Petrov). Haar man was kolonel. Toen deze plotseling stierf, was zij pas 26. Zij gaf het mondaine leven aan het hof op en wijdde zich verder aan een leven in dienst van Christus. Al haar bezittingen schonk zij aan de armen. Aanvankelijk zwierf zij door de straten gehuld in de kleren van haar man om zo zijn nagedachtenis levend te houden. Al snel veranderden haar kleren in lompen. Wat zij toegestopt kreeg, gaf ze onmiddellijk weer weg. Gedurende de 45 jaar dat zij zo leefde, kregen de mensen in de gaten dat zij een heilige vrouw was. Op haar begraafplaats werd een kerkje gebouwd om de toeloop van pelgrims te kunnen herbergen. Ze werd in de oosterse kerk heilig verklaard in 1988.