Edith van Wilton

Zij werd geboren in 962 als dochter van Edgar de Vredelievende, koning van Engeland (959-975; feest 8 juli). Ook hij wordt in Engeland als heilige vereerd, evenals haar moeder Wulfrida. Wulfrida, ook wel Wilfrida en Wulftrudis genoemd († ca 1000; feest 9 september); zij staat te boek als een bijzit van koning Edgar. Zij bracht de meeste tijd van haar leven door in het benedictinessenklooster van Wilton. Zo was Edith daar van het begin af aan, letterlijk, kind aan huis.
Zij was het type kind waarvan men zegt dat het te goed was voor deze wereld. Als jong meisje trad zij dan ook toe tot de kloostergemeenschap van Wilton, waar haar moeder intussen abdis was geworden. Op 15-jarige leeftijd legde zij haar geloften af. Drie keer kreeg zij het verzoek van een ander klooster om er abdis te worden. Even zovele keren wees zij het van de hand. Zij leefde liever het leven van een eenvoudige zuster en verpleegde vooral zieken. Zo wordt ze dan ook vaak afgebeeld. Zij stierf al op 22-jarige leeftijd. Van haar is gezegd, dat zij de wereld alleen maar heeft gekend door haar te verlaten.