Lantpert van Freising

Lantpert werd in de 9e eeuw geboren in de Beierse plaats Ebersberg. Vanaf 937 was hij bisschop van Freising. Tijdens de invallen van de Hongaren vanuit het oosten speelde hij een inspirerende rol. De legende weet zelfs te vertellen dat hij - waar de rest van Freising in vlammen opging - de kerkheuvel van Freising voor verbranding en plundering door de Hongaren heeft behoed; door middel van zijn gebed wist hij te bewerkstelligen dat er een ondoordringbare mist rond de berg kwam te hangen. Zo was het aan hem te danken dat de tegenstanders werden verblind en de goede weg niet konden vinden.

Daarnaast had hij veel te stellen met keizer Otto de Grote († 973) in het kader van de investituurstrijd .

Ook hier stond Lantpert zijn mannetje, en wist hij duidelijk te onderscheiden waar het op aan kwam. Hij stierf midden in de wederopbouw van zijn bisdom na de verwoestingen door Hongaren.

In zijn persoonlijk leven blonk hij uit door vasten en gebed. Dat was zo karakteristiek voor zijn persoon dat zijn gelovigen na zijn dood wisten te vertellen dat Lantpert als pasgeboren baby al vastte.

Hij wordt afgebeeld als bisschop (mijter, staf en tabberd), soms met een kerkmodel of ook wel met een lam bij zich.