Faustus van Riez

Volgens zeggen zou hij rond 410 in Bretagne geboren zijn. Omtrent 433 werd hij abt van het beroemde kloostereiland Lérins voor de Zuid-Franse kust. Zo'n vijfentwintig jaar later, 458, werd hij gekozen tot bisschop van de plaats Riez (Reji) in de Provence. In zijn tijd genoot hij enorm aanzien door zijn uitzonderlijk gestrenge levenswijze, zijn energieke preken en zijn ijver voor het geestelijk en materieel welzijn van zijn mensen. In zijn geschriften bestreed hij het Arianisme , de Macedonianen en de Pelagianen .

Van de weeromstuit kwam hij terecht in de hoek van het semi-pelagianisme ; daar gaat een loochening in schuil van Gods absolute genade.

Door toedoen van de ariaanse West-Gotenkoning Eurich werd hij in 477 van zijn zetel verdreven en leefde zo'n acht jaar in ballingschap. Toen de vorst in 485 eenmaal was gestorven kon hij terugkeren. Hij leefde nog een jaar of tien temidden van zijn gelovigen. Zijn sterfjaar is niet precies bekend; het moet gezocht worden tussen 490 en 500.

Hij was een van de invloedrijkste persoonlijkheden van zijn tijd. Een generatie later werden zijn semi-pelagiaanse sympathieën aangetoond door Sint Fulgentius van Ruspe († 533; feest 1 januari) en Sint Caesarius van Arles († 542; feest 27 augustus) en officieel veroordeeld op de tweede bisschoppensynode van Orange in 529.
Desondanks is Faustus in Zuid-Frankrijk vanouds als een heilige beschouwd en vereerd.