Augustus van Bourges

Een oude bron vermeldt:

'Augustus, priester en belijder, leidde een leven vol vurige ijver en liefderijke zorg voor de mensen.

Volgens anderen zou het hier gaan om iemand die zo misvormd was, dat hij zich alleen op knieën en ellebogen kon voortbewegen. Genoemde persoon zou van de bijeengebedelde aalmoezen een kapel hebben gebouwd om er relieken van Sint Martinus in onder te brengen en te vereren. Bij de overbrenging hiervan zouden de jammerlijke ledematen van Augustus zich plotseling hebben gestrekt: voortaan deed hij door zijn edele gestalte zijn naam alle eer aan: 'verhevene'. Uit dankbaarheid echter trok hij zich terug in de eenzaamheid van een kloostertje tezamen met enkele andere monniken. Vandaar werd hij plotseling door de bisschop geroepen om abt te worden van St-Symphorianus, een klooster even buiten Bourges. Intussen bleef hij ook aan zijn eerste gezellen leiding geven. Men vertelt, dat hem later de heilige Ersinus verscheen. Deze was enkele eeuwen geleden de eerste bisschop van Bourges geweest.

Het gaat om Ursinus, de eerste bisschop van Bourges († ca 280; feest 9 november).

Hij zou Augustus de plaats hebben aangeduid waar hij zijn relieken kon vinden. Toen dat toch niet zo makkelijk verliep, verscheen hem vervolgens de heilige Germanus (Germain: † 576; feest 28 mei) van Parijs in zijn slaap om duidelijker aanwijzingen te geven. De relieken werden gevonden, en Augustus bouwde voor Ersinus (of IJrsinus) een kerk.'