Helan van Reims met zijn broers en zusters

Helan van Reims , Frankrijk; pelgrim, kluizenaar & geloofsverkondiger met zijn broers Gibrian (ook Gibrianus of Gibrien ) van Reims (ook van St-Gibrien ), Tressan (ook Tresain of Tresan ) van Avenay , German , Veron (ook Veran , Véran of Vran ), Abran (ook Abramus , Abrant , Abranus , Abraut , Avran ) en Petron (ook Petran ) en zijn zusters Promptia , Franchia (ook Franca of Francia ) en Possenna ; † 6e eeuw .

Gibrian was een priester, afkomstig uit de Ierse landstreek Ulster. Volgens de overlevering was hij met zijn broers en zusters vanuit Ierland naar Frankrijk getrokken.

In welke betekenis hier de woorden 'broers' en 'zussen' zijn gebruikt is niet duidelijk. De tien kunnen heel goed dezelfde ouders hebben gehad; ook is het mogelijk dat het hier om broers en zussen naar het geloof gaat, of - nog waarschijnlijker - broers en zussen in het religieuze leven: tot op de dag van vandaag spreken kloosterlingen immers over elkaar als over medebroeders en medezusters.

De anderen heetten Gibrianus, Tressanus, Helanus, Germanus, Veron, Abramus en Petron; zijn zusters: Promptia, Franca en Possenna. Zij waren door bisschop Remigius van Reims († 533; feest 1 oktober) met open armen ontvangen. De bisschop gaf hun een bescheiden onderkomen te Coole vlakbij Châlons-sur-Marne, waar ze zich in de eenzaamheid konden terugtrekken voor gebed. Voor het overige werkten ze mee aan de kerstening van de Franken in de omgeving.

Na Gibrians dood werd een kapelletje gebouwd boven zijn graf; daaruit groeide het plaatsje St-Gibrien in het bisdom Châlons-sur-Marne. In de 9e eeuw werden zijn relieken plechtig overgebracht naar de abdijkerk van Sint Remigius in Reims. Dat trok veel pelgrims aan, vooral nadat in 1146 zijn gebeente was overgebracht naar een nieuwe reliekschrijn. In Lotharingen zijn er verschillende kapellen en andere devotieplaatsen aan hem toegewijd.
^{118p:113»Gibrian;205p:193}

Tressan leidde aanvankelijk het leven van een kluizenaar en was zwijnenhoeder. Dan dreef hij zijn beesten tot vlak voor de deur van het St-Martinuskerkje van Mareuil om zo de mis te kunnen bijwonen. Eenmaal opgemerkt werd hij door Sint Remigius priester gewijd. In het vervolg besteedde hij zijn tijd enerzijds aan gebed en anderzijds aan geloofsonderricht en prediking in de omtrek van Reims. De legende vertelt dat hij eens doodmoe van een lange reis thuiskwam. Hij plantte zijn staf in de grond en viel onmiddellijk in slaap. Toen hij wakker werd, bleek dat zijn staf wortel had geschoten en reeds blad had gezet. Hij stierf te Avenay. Hij is de oudste patroonheilige van deze plaats. In de middeleeuwen was hij bijna even bekend als Gibrian. Nog in de 16e eeuw stelde een abdis een aantal liturgische teksten samen om speciaal op zijn feestdag te bidden in de kerk.
^{000»jrb;118p:113»Gibrian;339p:83}

In Bretagne zou minstens één parochie toegewijd zijn (geweest?) aan Sint Helan .

Sint Veran is de patroonheilige van de Bretonse plaatsjes Treverec en St-Véran, Côtes-du- Nord.
^{284p:367»Veran}

Ook Abran wordt in Bretagne vereerd. In vroeger tijden waren er nog beelden van hem te vinden in Bretonse kerkjes. Naar het schijnt zijn die intussen alle vergaan.

De drie vrouwen worden nergens meer apart vernoemd. Zij leefden waarschijnlijk het teruggetrokken leven van een kluizenares.
^{284p:17»Abran}