Clair van Nantes

De legende wil dat hij nog door de apostel Petrus zelf naar Bretagne zou zijn gezonden om er het Evangelie te verbreiden. Geschiedkundig gesproken valt zijn optreden in de 3e eeuw, waarschijnlijk rond het jaar 280. In dat geval was het paus Eutychianus († 283; feest 8 december) die hem zond. Hij gaf hem een belangrijke reliek mee: een spijker van de rechterhand van Petrus' kruisiging. Clair had gezelschap van zijn diaken Adeodatus (of Deodatus) en werd de eerste bisschop van Nantes. Tot zijn bekeerlingen behoorden ook de twee jongemannen Donatianus en Rogatianus, die rond 287 de marteldood stierven (feest 24 mei).

Vanuit Nantes trok Clair rond in het toenmalige Armorica (= nagenoeg het huidige Bretagne) om er het evangelie te verkondigen. Hij stierf tegen het einde van de 3e eeuw te Réguiny (Morbihan), op een 10e oktober. In het hoofdstuk over de bisschoppen van Nantes noemt Garaby het jaar 330; bij de beschrijving van Sint Clair zelf: 309 ^{resp. p:214 en 251} . In de plaatselijke kerk wordt de plek waar hij begraven was nog altijd in ere gehouden. De overlevering zegt echter dat hij te Nantes begraven ligt.

Op zijn graf te Réguiny staat te lezen: 'St.Clair, enterré icy le X oct. 868.' Het zou (een stuk van?) zijn schedel bevatten. Maar uit andere, betrouwbare, bronnen is bekend dat zijn relieken in 878 werden overgebracht naar de benedictijner kerk te Angers om ze te behoeden voor de dreigende invallen van de Noormannen. Daar zouden ze gebleven zijn tot de Franse Revolutie . Maar in de 17e eeuw horen we dat zijn schedel wordt vereerd in de kerk van Nantes... Te Réguiny is er ook een bron aan hem toegewijd. Tot 1890 kende men er het gebruik zijn schedelreliek in het bronwater te dopen. Daarna gebruikte men het aldus gezegende water om er lijders aan oogkwalen en blinden mee te behandelen.
In Réguiny weet men nog altijd te vertellen dat het niet ver van de kapel gelegen huis 'Kerbelec' (= 'het huis van de priester'), op de plek staat waar Sint Clair destijds heeft gewoond, of minstens is gestorven.
Hij is patroon van de Bretonse plaats Saillé (Loire-Atlantique) en van de parochiekerk van Chantenay (Loire-Atlantique). In Bretagne zijn er minstens twee plaatsen 'Saint-Clair':
1 te Plessé, gem. St-Nicolas de Redon, Loire-Atlantique;
2 te Plonévez-du-Faou, gem. Châteauneuf-du-Faou, Finistère).

Zijn voorspraak wordt ingeroepen tegen oogkwalen; dat heeft hij ongetwijfeld te danken aan zijn naam (clarus = 'helder'). Deze verering blijft niet beperkt tot Bretagne blijkens een Duitstalig rijmpje ter ere van Wolfgang. Daar worden volgens de letters van het alfabet alle kwalen en noden opgesomd met hun specifieke patroonheiligen, met de toevoeging dat Wolfgang er ook voor zorgt. De eerste regel luidt: 'Augenwehe hat curieret der heilige Clarus, aber auch Wolfgangus...' Clair wordt ook aangeroepen voor het verkrijgen van een betere oogst. Van der Linden weet nog te melden dat hij ook geldt als patroon van glazen- en spiegelmakers.