Bruno van Keulen

Hij werd geboren in 925 als zoon van koning Hendrik I de Vogelaar en Sint Matilda van Duitsland († 968; feest 14 maart). Zijn broer was de latere keizer Otto I de Grote. Hij ontving zijn vorming bij bisschop Balderik van Utrecht († 975; feest 27 december). Achtereenvolgens werd hij kanselier van Duitsland (940), aartskanselier van Otto I (951), hertog van Lotharingen (953) en in hetzelfde jaar aartsbisschop van Keulen, terwijl hij intussen al abt geworden was van de kloosters Lorsch en Corvey. Hij beschikte over een groot vermogen dat hij vooral inzette voor de bouw en het onderhoud van kerken en kloosters. Vanuit Rome kreeg hij de staf en de boeien van Sint Petrus mee als relieken voor de domkerk. Hij breidde de kerkenkrans uit met de St-Pantaleon, zijn lievelingsstichting, de Groot-St-Martin en de St-Andreas.

Hij zag persoonlijk toe op een passende levenswijze voor de priesters van zijn bisdom. Hij stierf te Reims en werd bijgezet in Sankt-Pantaleon.

Hij werd opgevolgd door Sint Anno († 1075; feest 4 december), en heilig verklaard in 1870.

Hij wordt afgebeeld als bisschop (tabberd, mijter, staf); met kerk in de hand (verwijzing naar zijn kerk- en kloosterstichtingen).