Ambrosius van Cahors

Hij was de 13e bisschop van Cahors. Bij zijn aantreden verkeerde de plaatselijke geloofsgemeenschap in een toestand van verval. Met alle mogelijke middelen probeerde hij de goede geest er weer in te krijgen. Maar al zijn inspanningen bleven zonder resultaat en zijn mooie woorden bleken aan dovemansoren gezegd. Toen hij bemerkte dat hij niet in staat was door de verstokte harten van zijn mensen heen te breken, trok hij zich terug in de eenzaamheid om als kluizenaar voor God alleen te leven. Gebed was wellicht nog het enige dat hier uitkomst kon bieden. Na enige tijd werd hij ontdekt, maar voor niets ter wereld was hij nog te bewegen naar zijn bisschopsambt terug te keren. Om van het verdere gezeur af te zijn ondernam hij een pelgrimsreis naar Rome. Na terugkomst vestigde hij zich te Ernotrum, in de streek Berry, het huidige St-Ambroise-sur-Arnon. Daar is hij uiteindelijk in de Heer overleden.