Bertrand van Comminges

Hij werd rond 1050 geboren in het Franse plaatsje L'Isle-Jourdain. Als zoon van Atto, heer van Isle, en van Gervasia Taillefer was hij een oomzegger van koning Robert II van Frankrijk, bijgenaamd 'de Vrome' († 1031). Zijn opleiding genoot hij te Chaise-Dieu en begon aan een loopbaan als ridder.

Maar op een goed moment veranderde hij van houding en werd monnik. Zo was hij als aartsdiaken verbonden aan de kathedraal van Toulouse. Zijn milde wijsheid maakte dat hij door de plaatselijke geestelijkheid in 1073 tot bisschop werd gekozen. Vanaf dat moment begon hij energiek met de bouw van een kathedraal en een bisschoppelijk paleis. Sinds de invallen van de Franken en Saracenen in 585 waren er alleen nog maar een paar puinhopen overgebleven. De mensen verkommerden in een verregaande staat van armoede. Maar door toedoen van de bisschop verrezen er nieuwe kerkjes en dorpjes op de flanken van de Pyreneeën. Het stadje dat rond zijn kathedraal en paleis ontstond en uitgroeide tot een halteplaats op de beroemde bedevaartroute naar Santiago de Compostela, heet naar hem: St-Bertrand-de-Comminges.

Hij staat te boek als onverschrokken, ijverig en vol pastorale zorg voor zijn mensen. Zo heeft hij zich tezamen met Ivo van Chartres († 1116; feest 21 mei) altijd in het openbaar verzet tegen het onwettige huwelijk van Filips I († 1108) met Bertrada van Montfort. Dat had hun al eens bijna het leven gekost, toen zij op het Concilie van Poitiers in 1103 deze kwestie bespraken en de bevolking daar plotseling binnenviel en hen dreigde te stenigen.
Na een bisschopsperiode van vijftig jaar stierf Bertrand aan de koorts tijdens een visitatietocht in zijn bisdom. Paus Alexander III († 1181) verklaarde hem heilig.
Hij is patroon van St-Bertrand-de-Comminges.