Oelbert van Oosterhout

Bandieten waren op heterdaad betrapt, toen zij een roofmoord pleegden, maar ze hadden weten te ontkomen. Op hun vlucht passeerden ze de plek waar Oelbertus juist de ploegarbeid op zijn akker even had onderbroken om een dutje te doen. Gauw gooiden de kerels hun bebloede dolk naast hem neer en gingen er vandoor. Toen enige tijd later de gerechtsdienaren daarlangs kwamen, zagen zij de boer voor de moordenaar aan en sloegen hem het hoofd af. Zijn lichaam werd zo lang in een kapelletje opgebaard.

De oude verhalen weten te vertellen dat de romp weer opstond en terugging naar de plek waar het hoofd nog was achtergebleven. Hij raapte het op en droeg het terug naar de kapel. Op grond van dit wonder werd Oelbert beschouwd als een groot heilige.

Men zegt ook dat zelfs het vee in de gaten had dat het hier om een heilige ging. Gewend aan de arbeid op het land, bleef het nu dagenlang uit eigen beweging, zonder leidsels of teugels of enige andere tussenkomst van een mens, hout en ander bouwmateriaal aandragen voor de bouw van het kapelletje dat ter ere van Sint Oelbert werd opgericht.
Later werden de stoffelijke resten overgebracht naar de kerk van Oosterhout, maar in de loop van de geschiedenis zouden ze vervoerd zijn naar de Zuid-Franse stad Toulouse.
Tot op de dag van vandaag heeft Oosterhout een Sint-Oelbertcollege.