Colmán van Templeshanbo

In vroeger tijden werd op zijn feestdag zijn bron druk bezocht door pelgrims.
Later ontstond daar een vennetje waar eenden verbleven, tamme, heilige eenden. Ze aten uit de hand van de pelgrims. Niemand haalde het in zijn hoofd zo’n eend te stelen of op te koken. Maar eens gebeurde het dat een pelgrim water kwam scheppen in het vennetje, en zonder dat hij het in de gaten had, glipte er een jong eendje mee in zijn waterzak. Thuis probeerde hij het water te koken, maar het bleef koud. Uiteindelijk ontdekte hij het diertje, bracht het terug en thuis gekomen kookte hij het water zonder enige moeite.
Ook wordt er verteld dat, als iemand lelijke dingen zei over de kerk of het vennetje, de eenden dan wegvlogen en hun onderkomen verderop zochten. Waarop het vennetje modderig werd en het water onbruikbaar. De eenden kwamen pas weer terug, als de onverlaat zijn verdiende straf had gehad. Het water werd dan prompt weer helder en fris.
In de kerk van Enniscorthy is een raam aan hem gewijd.