Begga van Ierland

Volgens de legendarische overlevering was zij de dochter van een Ierse koning. Toen zij aan haar vader te kennen gaf dat zij zich haar verdere leven geheel en al aan het religieuze leven wilde wijden in dienst aan Christus, bleek hij al voor haar een gunstig huwelijk geregeld hebben met de koning van Noorwegen. In grote verlegenheid gebracht zag zij de nacht vóór het huwelijk een engel aan haar bed verschijnen. Hij gaf haar een broche met een kruis erin gegraveerd. Dit was voor haar het beslissende teken. Terwijl het hele paleis feest vierde met het oog op de bruiloft, wist zij te ontsnappen, stak de zee over en landde uiteindelijk in het noordwesten van Engeland. Sommige legendes weten te vertellen dat ze de overtocht maakte op een boomblad...

Dat wordt ook verteld van Modwenna († 5e eeuw; feest 8 oktober) en andere heilige vrouwen.

Daar bleef ze enige tijd als kluizenares wonen. Ook hier heeft de legende een wonderlijk feit in petto: voor de bouw van haar cel gebruikte ze restanten van sneeuwvlokken uit de afgelopen winter, terwijl het juist hoogzomer was.

Ze verzorgde armen en zieken en leidde een leven van gebed. Als de plaatsnamen in Schotland, genoemd naar St-Bee's, een aanwijzing zijn voor haar aanwezigheid, dan moet ze in die tijd nogal wat rondgezworven hebben. Maar na verloop van tijd begaf zij zich naar haar landgenoot, bisschop Aidan van Lindisfarne († 651; feest 31 augustus). Deze bevestigde haar in het religieuze leven door haar geloften in ontvangst te nemen. Zij stichtte het naar haar genoemde klooster Saint Bee's in Cumberland.

De Engelse kerkhistoricus uit de 8e eeuw Beda Venerabilis († 735; feest 25 mei) weet nog over haar te vertellen dat zij de heilige abdis Hilda van Whitby († 680; feest 17 november) op het moment van haar dood, omringd door een hemels licht, ten hemel zag stijgen; de klokken in de hemel luidden, juist zoals ze in het klooster opriepen voor het gebed. En dat terwijl Begga op dat moment daar ver vandaan in haar eigen klooster verbleef en de nieuwkomers inleidde in het religieuze leven.

Na haar dood verspreidde zich haar verering via Cumberland en Schotland naar Noorwegen.

Zij is patrones van Northumberland.

De hagiografen onderscheiden nog twee heilige Begga's: een non uit Yorkshire en een abdis van Kilbees.