Madeleine d'Amboise

Zij was het veertiende kind van Pierre d'Amboise, heer van Chaumont, adviseur en kamerheer bij de Franse koningen Karel VII († 1461) en Lodewijk XI († 1483); in 1462 diende hij tezamen met kardinaal d'Arras als ambassadeur te Rome. Madeleine's moeder heette Anne de Bueil.

Zij had minstens drie broers, die geestelijke waren geworden: Georges, die in dienst stond van koning Lodewijk XII († 1515), Pierre, bisschop van Poitiers en Jacques, bisschop van Clermont. Van jongs af aan verlangde zij naar het religieuze leven. Daar werd haar opvoeding dan ook op afgestemd.

In 1461 werd zij abdis te Charenton, tussen Bourges en Moulins. Zesendertig jaar lang vervulde zij deze plicht op voorbeeldige wijze. In 1497 trad ze terug ten gunste van haar nicht Marie de Rochechouart. Vervolgens werd zij abdis van St.-Menoux niet ver van Bourbon-l'Archambaud. Daar voerde zij een aantal kloosterhervormingen door in navolging van enkele omringende kloosters, die aanslibsels uit de afgelopen eeuwen verwijderden en teruggrepen op de regel van Sint Benedictus.