Erc van Slane

Volgens de overlevering behoorde hij tot de vertrouwelingen van koning Laoghaire bij wie hij diende als rechter volgens het oude Ierse recht. Zo was hij erbij, toen Sint Patrick († 461; feest 17 maart) op een paaszondag voor de koning werd gebracht, omdat hij op de heuvel van Slane een paasvuur had ontstoken. Maar vuur behoorde aan de koning.  Niemand had het recht zelf vuur te maken. De hofdruïden hadden afgesproken tegen enkel teken van respect te tonen. Ze stonden niet op om hem te begroeten. Toen Patrick uitlegde wat zijn vuur betekende, hielden ze hun schilden vóór zich, de randen tegen hun kind gedrukt. Smadelijke behandeling. Er was slechts één druïde die wék opstond en respect toonde: Erc.

Ditzelfde wordt verteld van Sint Fingar van Cornwall († 455; feest 14 december). Omdat Fingars verhaal pas in de 11e eeuw is opgetekend, veronderstellen we dat de schrijver ervan, ene Anselm (niet te verwarren met die van Canterbury), dit feit ontleend heeft aan Ercs levensverhaal en het heeft ingevoegd bij Sint Fingar.

Sint Patrick zou hem om die houding zijn zegen hebben gegeven. Dit alles wordt samengevat in een distichon dat aan Sint Patrick wordt toegeschreven:
'Bishop Erc, whatever he judged was rightly judged;
whosoever gives a just judgement shall receive de blessing of bishop Erc.'
[Bischop Ercs oordeel is een rechtvaardig oordeel;
alwie een rechtvaardig oordeel velt heeft de zegen van bisschop Erc]

Patrick wijdde Erc tot priester en bisschop. Erc vestigde zich als kluizenaar in Slane, waar zich langzamerhand vele leerlingen rond hem verzamelden.

In het levensbericht van Sint Fingar staat te lezen dat Sint Erc behoorde tot diens gezellen, toen hij overstak naar Bretagne. Hij zou zelfs de broer zijn van Sint Ia († 450; feest 3 februari) en Sint Euny (of Uni: † 455; feest 14 december?). Het kan zijn dat Fingars levensbeschrijver de hem bekende namen van heiligen eenvoudig heeft toegevoegd aan Fingars gezelschap. Als wij deze feiten onderling in overeenstemming zouden moeten brengen, zouden we kunnen aannemen dat Erc er wel bij was toen Fingar voor de eerste keer naar Bretagne overstak, maar niet bij de tweede oversteek met 700 gezellen. Dat gezelschap stierf immers de marteldood op de Bretonse kust. En daarvan horen we niets in het levensbericht van Erc. Daar komt bij dat getuige de jaartallen Sint Erc bijna zestig jaar later stierf dan Fingar.

Zijn klooster en de bijbehorende school zouden in de volgende eeuwen tot grote bloei komen. Een van zijn beroemdste leerlingen is Brendan van Clonfert, bijgenaamd de Zeevaarder († ca 578; feest 16 mei). Deze was vanaf zijn zesde jaar tot aan zijn priesterwijding aan zijn zorgen toevertrouwd.

Tijdens zijn prediking van het evangelie stichtte hij onder andere de kerkjes van Tralee en van het naar hem genoemde St-Erth in Cornwall. Daar houdt men de overlevering in ere dat hij wel degelijk een broer was van Sint Ia (Ives) en Euny, en dat zij gedrieën naar deze streken kwamen in de 5e à 6e eeuw.

In 948 werd het klooster door de vikingen verwoest, inclusief de reliekschrijn van Sint Erc. In 1170 onderging de nog eens hetzelfde lot door toedoen van Diarmuid MacMurrough en Strongbow. Vandaag de dag zijn op de heuvel nog de ruïnes te bewonderen van wat eens begon door toedoen van Erc.