Winok van Winoksbergen

Winok (ook Guedenoc , Guehenoc , Guenec , Guennec , Guennoc , Guenoc , Guesnec , Guethennoc , Guethenoc , Guéthénoc , Guethnoc , Guezennec , Guezenoc , Guinec, Guinien , Guinoux , Gwenneg , Gwezhenneg , Ivinec , Teguezenoc , Uueithnochus , Uuethnoc , Venec , Vennec , Venoc , Vignec , Vigner , Vignoc , Vinec , Vinnec , Vinnoc , Vinoc , Wennec , Wethinoc , Wethnoc , Wetnochus , Winnoc , Winoc , Winocius , Winocus of Yvinec ) van Winoksbergen osb, Vlaanderen, België; stichter & kluizenaar; † 717 .

Winok was een zoon van koning Domnoneus Judaël (ook Hoël III, Juzel of Luthael) van Bretagne en koningin Pritella (of Pritelle). Hij had minstens drie heilige broers: Judicaël van Gaël († 658 of ca 680; feest 17 december); koning Salomon II van Bretagne († ca 632; feest 4 oktober); en de beroemde pelgrimspatroon Judok (ook Jodocus of Josse; † ca 669; feest 13 december). Daarnaast had hij nog zeker vijf zusters, van wie er minstens twee als heilige worden vereerd: Sint Eurielle van Trémeur († 7e eeuw; feest 1 oktober) en Onenn van Tréhorenteuc, Bretagne, Frankrijk; maagd & kluizenares († 630; feest 30 april).

Hij trok zich terug als kluizenaar in de buurt van de Bretonse plaats Ploudaniel. Daar begon hij een kluizenarij.

Legende
Dat gebied behoorde tot het bisdom waar zijn neef, een oomzegger, Arnec (of Ernoc: † 7e eeuw; feest 11 oktober) bisschop was. Het bisdom was maar klein van omvang. Op een onbewaakt ogenblik beloofde Arnec aan Winok: 'Ik schenk je alle grond dat je kunt doorkruisen terwijl ik even een dutje doe.' Winok besteeg een paard en in een oogwenk had hij het hele bisdom doorkruist. Zodat Arnec zich genoodzaakt zag zijn bisdom af te staan aan zijn oom. Tot in de 17e eeuw wisten mensen uit de buurt een rots aan te wijzen, waar een hoefafdruk te zien zou zijn van Winoks wonderpaard. Het heette daar: 'Lam-ar-Sant, pé Lam-ar-marc'h.'
^{http://www.infobretagne.com/ploudaniel.htm}

Na verloop van tijd voegde hij zich bij de monnikscommuniteit in Sithiu (= het latere St.-Omer), die destijds onder leiding stond van abt Bertinus († 709; feest 5 september). Bertinus stuurde hem naar Wormhout om daar een nieuwe kloostervestiging te beginnen. Daar oefende hij onder meer het ambt uit van molenaar, een beroep waarmee hij blijkbaar eerder in zijn leven vertrouwd was geraakt.

Uit die periode stamt de legende dat hij eens zo verzonken was in zijn gebed dat het malen er volkomen bij inschoot. Gelukkig hadden engelen ongemerkt zijn werk overgenomen.

Soortgelijke legenden worden ook verteld over Isidorus van Madrid († 1130; feest 15 mei) en Guido van Anderlecht († 1012; feest 12 september).

Na zijn dood werd zijn gebeente overgebracht naar het sindsdien naar hem genoemde stadje Winoksbergen, in het Frans verkort tot Bergues.
Hij is patroon van Bergues en van de parochiekerk van de Bretonse plaats Plouhinec bij Audierne (Finistère). Daarnaast is hij beschermheilige van de molenaars.
(Hij wordt vaak verward met Guezennec. Zie ook Ivo»Ivinec)