Godefridus van Amiens

Groeide vanaf zijn vijfde jaar op in de abdij van Mont-Saint-Quentin (bij Péronne). Werd in 1091 abt van Nogent-sous-Coucy (Champagne) en in 1104 bisschop van Amiens. Hij was even streng voor zichzelf als voor anderen. Wilde kartuizer worden, bleef enige tijd in de Grande-Chartreuse, maar de gelovigen in zijn bisdom dwongen zijn terugkeer af. In navolging van Jezus’ Laatste Avondmaal at hij dagelijks met dertien armen. Hij streed zijn hele leven tegen simonie en onkuisheid, reden waarom men hem probeerde te vergiftigen.

Hij overleed in het klooster St-Crépin en werd bijgezet in Soissons. Relieken verheven in 1138.

Hij wordt afgebeeld met een dode hond aan zijn voeten of in zijn armen. Eens hadden slechte mensen geprobeerd hem om het leven te brengen door hem vergiftigd voedsel toe te zenden. Godfried liet de hond die de spijzen was komen brengen er eerst van proeven. Het dier stierf onmiddellijk. Aldus gewaarschuwd raakte de heilige het geschenk met geen vinger aan.
Zijn relieken werden enige tijd na zijn dood overgebracht van Amiens naar Soissons, zijn geboorteplaats.